'Een jeugd vol met pesten en drank'
Nathasja

lees hier meer verhalen

Film online groepscursus

Verhalen delen

Lees hier de verhalen van anderen. Bij de categoriën kun je kiezen van welke leeftijdsgroep je de eigen verhalen wilt lezen.


Je eigen verhaal delen:

Je kunt ook zélf een verhaal insturen.
Let daarbij op dat je het niet te lang maakt .  Geef naast je naam (mag een 'schuilnaam' zijn) ook  je leeftijd op!


Wil je liever contact met een hulpverlender? Je kunt ons bereiken via de Mail ons of Bellen.  En...schroom niet om hulp te vragen! Lachen


Erfelijk Verdriet en pijn
Woensdag 02 september 2015 door Maaike
terug

Dankjewel lieve allemaal voor jullie verhaal, ik heb er veel van geleerd. Inzicht gekregen in hoe het voelt voor kinderen als hun ouders problemen hebben. Ik heb zelf ook een heel problematische jeugd gehad, met een moeder die zelf nooit liefde heeft gehad en een vader die door zijn jeugd trauma's zich helemaal niet met de opvoeding bemoeide. Mijn moeder deed alles alleen net als ze als kind had gedaan. Ze was heel dankbaar dat mijn vader met haar getrouwd was. Als kind had haar oma haar over Jezus verteld en dat God haar vader wou zijn en omdat ze dacht dat ze helemaal geen liefde waard was was dat een grote steun voor haar. Ik en m'n broer en zussen zijn heeeeel christelijk opgevoed. Dus we leerden dat we heel zondig waren en zelfs onze gedachten en gevoelens van satan konden zijn en moesten overal vergeving voor vragen enzo. Teveel om te vertellen. Wilde zelfmoord plegen toen ik 8 was maar dan zou ik naar de hel gaan. Ik was vooral heel eenzaam. Op school werd ik gepest.

Nu ben ik zelf (alleenstaande) moeder, vriend verlaten toen ik zwanger was, hij was agressief en aan de drugs en heeft me vaak mishandeld en al mijn dagboeken verbrand. Ik hou zooo zielsveel van m'n dochter (nu 9 jaar) en wilde alles anders doen dan mijn ouders. Ik wilde dat ze wist hoeveel liefde ze waard is en dat ze veel zelfvertrouwen zou hebben en dat ze zelf mocht kiezen wat ze wou geloven en dat ze gelukkig zou zijn en zich veilig bij me zou voelen. Maar ondanks dat ik elke dag eigenlijk alleen maar aan haar geluk denk, heb ik mijn eigen onzekerheid en oordeel over mezelf en anderen (wat ik aangeleerd heb vroeger) toch op haar overgebracht. Ze doet zichzelf pijn en sluit zich emotioneel af. Ik heb hulp gevraagd, vanaf haar geboorte vraag ik al hulp. Ik wil alles wel doen om het beter te doen. Maar tot nu toe..

Elke keer als ik het een half jaar goed doe gaat het weer mis, loop ik weer te schreeuwen, neem ik drugs om niks te voelen of wat dan ook. Ik geef het niet op!! Maar ik wilde zo graag zeggen tegen kinderen die dit lezen: weet alsjeblieft dat jij alle liefde van de wereld waard bent maar als je dat niet voelt van je ouders is dat vaak omdat ze dat niet hebben gekregen om door te geven. Het gevoel wat jij hebt is het gevoel wat je ouders van binnen hebben en aan je doorgeven, al is dat het laatste wat ze willen. Zij hebben dat gevoel weer van hun ouders geërfd meestal. Ouders: wat je je kind ook probeert aan te leren, wat ze nodig hebben is dat hun ouders gelukkig zijn, en van zichzelf houden en van hun leven genieten.
Dus als je hulp zoekt, zoek dan alsjeblieft hulp voor jezelf, zodat je je kind kunt voordoen wat je graag voor ze wilt. Het wordt als ouder pas écht duidelijk hoe waar het is: je kunt niet liefhebben als je niet eerst jezelf liefhebt. Vergeef jezelf. Vergeef je ouders. Kies ervoor je te richten op mooie positieve hoopvolle dingen en doe elke dag iets gezelligs, praat over iets leuks of lees een leuk verhaaltje samen als je zelf niet leuks weet. Ookal voel je je niet positief, gedraag je wel positief. Dat maakt ZO'N verschil voor je kinderen, die goede herinneringen, ookal zijn er ook veel nare. En als je ontploft, bel dan een hulpverlener. Anoniem kan ook. Die kunnen luisteren naar je huilbui of je Woede geraas. En begrijpen er ook nog iets van en kunnen je n tip geven hoe je daarin met je kinderen om kunt gaan zonder dat je je pijn doorgeeft.
Lieve, lieve mensen mijn hart gaat uit naar jullie. En ook naar jullie kinderen. Jullie verdienen allemaal geluk en liefde.

Ik wil graag in contact met jullie komen om te leren van elkaar, is er ook een site waarop we kunnen reageren op elkaars verhaal? En anders zou ik zo'n site graag willen beginnen!!
Groetjes Maaike


sluiten